Επίσημη απώλεια ιστορικής μνήμης

Οι σημερινοί Ελληνώνυμοι μοιάζει να μην έχουμε μνήμη. Είναι ουσιώδες το υστέρημα, κυρίως επειδή η μνήμη διδάσκει και συντηρεί την αξιοπρέπεια. Σήμερα, για την πλειονότητα των Ελληνωνύμων, τόσο η εμπειρία σχέσεων όσο και οι ειδήσεις – πληροφορίες υποκαθίστανται, παθητικά και αυτονόητα, από συγκεχυμένο συνονθύλευμα τηλεοπτικών εντυπώσεων. Ο βομβαρδισμός με «εντυπώσεις», νομοτελειακά…

Γιατί διαχειρίζονται πρωτάρηδες τα ουσιώδη;

Δεν ήξερα τι είναι οι «μπαχαλάκηδες». Μια ποικιλία εικόνων από διαδηλώσεις, συλλαλητήρια, πορείες (άπειρες οι παραλλαγές) μου δημιουργούσαν την ψευδαίσθηση ότι ξέρω – συνταίριαζα τα θραύσματα των εικόνων της μνήμης με τις τηλεοπτικές εικόνες των «Ειδήσεων». Τις προάλλες τους είδα σχεδόν μέσα στο σπίτι μου: στο πεζοδρόμιο του σπιτιού μου, στον…

Ποιος να απαιτήσει δημοκρατικές ελευθερίες

Για όσους διασώζουν κριτική σκέψη και οξυδερκή ευαισθησία, γίνεται φανερή η συντελούμενη, σε διεθνή κλίμακα, αλλαγή πολιτισμικού «παραδείγματος». Ο Καβάφης θα έλεγε: «ανεπαισθήτως». Και θα εξηγούσε: «Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ». Περάσαμε από μιαν εκδοχή ή πρότυπο της ανθρώπινης ύπαρξης ως συνύπαρξης (κοινότητας, «πόλεως», συμμετοχικής γλώσσας, Ιστορίας, μεταφυσικής ελπίδας)…

Γιατί εμμένουμε στην άγονη αυτομεμψία

Η πρόσφατη, πριν από δύο εβδομάδες, χιονόπτωση, μεγάλη σε ένταση και έκταση, ήταν σκληρή δοκιμασία για σημαντικό αριθμό οικογενειών συμπατριωτών μας. Η ίδια αυτή φράση επαναλαμβάνεται σταθερά, από ιδρύσεως του συμβατικού ελλαδικού κρατιδίου, ύστερα από κάθε καταστροφική θεομηνία. Καταλαβαίνουμε όλοι ότι τέτοιες δοκιμασίες θα μπορούσαν να έχουν πολύ μικρότερες, ίσως…

Μια κεραλοιφή και ο πατριωτισμός

Τελειώνει ο δεύτερος μήνας από τους δώδεκα του πανελλήνιου εορτασμού – γιορτάζουμε τα διακόσια χρόνια από την εξέγερση των τότε Ελλήνων για την αποτίναξη τεσσάρων αιώνων τουρκικού ζυγού. Διακόσια χρόνια «αφ’ ότου μεταλλάξαμεν τυράννους», με τη σταράτη γλώσσα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Στο πρώτο αυτό δίμηνο ό,τι γιορτινό εισπράξαμε ήταν σποραδική…