Γιατί επιρρεπείς στον διχασμό

Είμαστε οι Ελληνες, περισσότερο από άλλους λαούς, επιρρεπείς σε διχασμούς, φατριασμούς, παθιασμένες αντιμαχίες; Η απώλεια της κοινωνικής συνοχής και ο εμπαθής αλληλοσπαραγμός είναι συνάρτηση της ιδιοσυγκρασίας ή της κατά κεφαλήν καλλιέργειας ενός λαού; Είναι αποτέλεσμα μάλλον οικονομικών συγκυριών ή κυρίως του αμοραλισμού της ηγεσίας του; Θα μπορούσαν να θεωρηθούν οι…

Εκχυδαϊσμός χωρίς αντιπρόταση

«Ο νόμος δεν μπορεί να στηρίξει το πνεύμα, ούτε να γεννήσει την επιθυμία της αρετής. Αυτή είναι δουλειά του ποιητή ή του φιλοσόφου, που πείθουν επειδή ακριβώς δεν έχουν τη δύναμη να επιβάλουν. Η δύναμη που έχει η εξουσία δεν μπορεί να νομοθετήσει ενάντια στα πάθη της ανθρώπινης καρδιάς, όσο…

O «προοδευτικός» εμπαιγμός

Είναι νόμος κεφαλαιώδης, αυτονόητη αρχή κάθε οργανωμένης συνύπαρξης ανθρώπων: Για να λειτουργήσει η συνύπαρξη, απαιτείται κοινός γλωσσικός κώδικας συνεννόησης. Οταν νοθεύεται ή αλλοιώνεται η γλώσσα, είναι αδύνατη η συνεννόηση. Γνωστό και το θυμοσοφικό απόφθεγμα του Γιάννη Τσαρούχη: «Στην Ελλάδα είσαι ό,τι προφτάσεις να δηλώσεις». Ο αδαής για την Τέχνη…

H ψήφος μας παγιδευμένη στο αδιέξοδο

Η ​«αντιπροσωπευτική δημοκρατία», ο κοινοβουλευτισμός, είναι κατάκτηση του ανθρώπου στη Νεωτερικότητα, επίτευγμα προόδου; Οχι, είναι μια συνταγή, μια πρόταση τρόπου οργάνωσης της συλλογικότητας. Η πραγματοποίηση του τρόπου, η εκτέλεση της συνταγής, αυτή ναι, μπορεί να είναι κατάκτηση, επίτευγμα προόδου – σε σύγκριση με το μεσαιωνικό παρελθόν της Ευρώπης. Με άλλα λόγια:…

Κράτος σε συνθήκες κοινωνικού κενού

Πρώτο πρόβλημα στην Ελλάδα σήμερα, πασίδηλο και ασφυκτικό: η απώλεια επαφής κομμάτων και κομματανθρώπων με την πραγματικότητα. Η απόλυτη υποταγή λόγων και ενεργημάτων τους στη στυγνή προτεραιότητα να κερδηθούν οι εντυπώσεις. Η πολιτική αρχίζει και τελειώνει στις εντυπώσεις, σχεδιάζεται και ασκείται με τους όρους του μάρκετινγκ. Το κόμμα, η ονομασία…