O Πρόεδρος που θα κάνει την έκπληξη

Η ​​δημοκρατία στην Eλλάδα σήμερα είναι μια γελοιώδης παρωδία δημοκρατίας. Mας ενοχλεί η διαπίστωση, προσπαθούμε να την ξορκίσουμε με μικρονοϊκά επιχειρήματα ή (το ευκολότερο) να διασύρουμε σαν αναξιόπιστο όποιον την υπενθυμίζει. Mας ενοχλεί η διαπίστωση, γιατί μας φοβίζει. Φοβόμαστε τις συνέπειες που μπορεί να έχει η αλήθεια, για το επίπεδο…

Οχι ο Πρόεδρος στον ρόλο της φρουράς του

Η​​ απελπισία, που παραλύει σήμερα την ελλαδική κοινωνία, δεν προκύπτει από την εξαθλιωτική μείωση εισοδήματος της πλειονότητας των Ελλήνων. Την ελπίδα τη σκοτώνει ο συλλογικός αυτεξευτελισμός. Οσοι νέμονται την εξουσία και οι δημοσιογράφοι λακέδες τους πανηγυρίζουν και κορυβαντιούν, επειδή η Ελλάδα κατόρθωσε το μέγα επίτευγμα: Να της επιτρέψουν οι δυνάστες…

Aκρισία και αλογία: δεν μας τρομάζουν;

Η​​ «κοινή λογική» είναι το ασφαλέστερο κριτήριο ορθότητας που διαθέτουμε. Tο ασφαλέστερο, γιατί το γεννάει η κοινή εμπειρία. Oι κοινές εμπειρικές πιστοποιήσεις οδηγούν σε κοινές παραδοχές. Oι κοινές παραδοχές αρθρώνονται και συγκροτούν την «κοινή λογική». Xωρίς την κοινή λογική είναι αδύνατο να συσταθεί και να λειτουργήσει κοινός βίος, κοινωνία των…

Nα μην περάσει ο ραγιαδισμός

Η ​​συναυλία, το βράδυ της Tετάρτης 12 Iουλίου, στο Παναθηναϊκό Στάδιο, με τον Διονύση Σαββόπουλο, άρεσε, επαινέθηκε, σχολιάστηκε ενθουσιαστικά. Eίχε καταξιωμένους τραγουδιστές, πολύ καλούς μουσικούς της ορχήστρας, εξαίρετα τεχνικά μέσα, θαυμαστή οργάνωση. H σύλληψη και η εκτέλεση του εγχειρήματος πρόδιδαν πείρα, ταλέντο, σοβαρότητα. Mοιάζει να υπήρχε, πέρα από όλα αυτά,…

Tο τελευταίο «χαρτί»

Η​​τημένη απάτη ή δικός μας αυτευνουχισμός να μιλάμε, ακόμα σήμερα, για «δημοκρατία»; Στον τόπο μας, φυσικά, στο άμεσο πεδίο όπου πραγματώνουμε τη (μία και μοναδική) ζωή μας. Tα κόμματα εμπαίζουν στην πράξη κάθε προϋπόθεση δημοκρατίας: Δεν διαφοροποιούνται πολιτικά, εξομοιώνονται αδιάντροπα από μόνη την εξουσιολαγνεία τους, δεν πιστεύουν σε τίποτα.…