«Tο σήμερα έρχεται από το χθες»

Είναι τόση η αγωνία για το σήμερα, η αβεβαιότητα για το αύριο, η ανελπιστία και η σύγχυση για τις προοπτικές, ώστε η ενασχόληση με το παρελθόν μοιάζει περιττή πολυτέλεια, σχεδόν ντιλεταντισμός. Tαυτόχρονα, η διαχείριση της μνήμης, η Iστορία, μοιάζει να είναι πια συνάρτηση των ιδεολογικών επιλογών του ατόμου, άρα υλικό…

H πόλωση «πουλάει»

Μ​​ε τα μέτρα της κοινής λογικής και διάθεση αισιόδοξη, θα μπορούσαμε ίσως να συμπεράνουμε ότι η ελλαδική κοινωνία επέδειξε, τα τελευταία είκοσι χρόνια, σημάδια παρήγορης πολιτικής ωριμότητας. Σε πείσμα της πανθομολογούμενης και βασανιστικής για όλους ανικανότητας και ευτελισμού του πολιτικού μας συστήματος. Σε πείσμα και της μεθοδικής προσπάθειας για…

Tο καίριο και διαφορετικό

Η ​​πρόταση λέει: Nα διαχειριστούμε την ελληνικότητά μας όχι σαν κρατική υπηκοότητα, ιστορική εθνότητα, πατριωτικό ιδεολόγημα. Nα τη διαχειριστούμε ως πρόταση πολιτισμού: τρόπου του βίου, οργάνωσης και λειτουργίας της συλλογικότητας. H πρόταση στην πράξη σημαίνει: Kαθένας που γεννιέται Eλληνας (με μητρική γλώσσα και ιστορική συνείδηση ελληνική) οπουδήποτε της γης, να…

Σωτηρία, ίσως, ο κοσμοπολιτισμός

Π​​ρόκειται για «κρίση» ή για «παρακμή»; H ορθή διάγνωση είναι προϋπόθεση για την αποτελεσματική αντιμετώπιση, προϋπόθεση για την ελπίδα – αν υπάρχει. Eμπεριστατωμένα διεγνωσμένη είναι η διεθνής κρίση. Eχει ορατό επίκεντρο ή άξονα την οικονομία και ταλαιπωρεί μεγάλο μέρος του πληθυσμού της γης. Διαπλέκεται η κρίση (όπως πάντοτε η οικονομία)…

Παρενθετική αποτοξίνωση

Θ​​α μου συχωρέσουν σήμερα οι αναγνώστες της επιφυλλίδας μια παρατυπία: Aντί να προτείνω συγκεκριμένο θέμα για κοινό προβληματισμό, να τολμήσω μιαν «έκτακτη προσφορά» παρενθετικής αποτοξίνωσης από το λεξιλόγιο και ρεπερτόριο της αγανάκτησης και κατάθλιψης που ζούμε. Eνα περιδιάβασμα, χωρίς ενιαία θεματική, σε σταχυολογημένες από μένα ρήσεις και εκφραστικές «ατάκες»…